Ey! Güneş, sana sesleniyorum! Sana
Duyuyor musun? Beni
Ama nerden duyacaksın ki
Bana o kadar uzaktasın ki
Ve ben her daim karanlıktayım
Ey! Güneş, sana sesleniyorum! Sana
Işık saç! Benim de kapkaranlık dünyama…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




güneşin eksilmesin,,kutlarımmmm
Koskoca dünyayı aydınlatan güneş bazen içimizi aydınlatmakta aciz kalabiliyor. yüreğimizde bir tutulma varsa güneş te yetersiz kalıyor. Neyseki bütün bunlar geçici. Belkide en iyisi güneşi beklemektense biz güneşe çıkmalıyız ki aydınlığı sarsın her yanımızı. güzel bir şiirdi. kısa ama anlam yüklü.
ve unutulmamalı her yüreğin sonsuz güneşi vardır...
bu güzel ama günes karamsarliga alet olmasin
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta