Güneş Şiiri - Karanlığın Şairi

bir güneş yükseliyor.
gözlerimde tatlı bir acı,
tenimde o hafif dokunuşları var,
içimde açan çiçekler var,
sarı papatyalar kırmızı güller.
ırmaklar akıyor,
kulaklarım şenleniyor.
bir kaç kelebek uçuşu veriyor karnımda,
sanki acılar bitmiş,
güneşten bir melek iniyor dünyaya,
bir bulut geliyor ve cennetten bir damla bırakıyor,
hem de tam anlımın ortasına .
sanki tekrar canlanıyor içim,
tazeleniyor yaşamaya umudum.

bir güneş batıyor,
ellerimden kayıp gidiyor,
belki de benim hatam,
yetişemedim ona belki de incittim.
aptalın biriyim ben,
bir güneşe bile bağlanan,
ama o güneş battığında,
aklımda acıyla karışık parıltısı kalır.
mehtap da yazarım şiirlerimi.
ay saklanınca ağlarım gizlice,
güneşi özlerim ,
ama bilirim bir kere battı geri dönmez ,
geçti gitti hayatımdan,
ama giderken kitledi kalbimin kapılarını,
şimdiyse başka kalplerde,
benimse acılar kalbimde.