Ben… “güneşin” olayım.
“Sen” benim gökyüzüm.
Her gün… Sende doğayım.
Olmaz mı… İki gözüm?
Sabahlar bizim olsun.
Günümüzü… Gün edelim.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta