Günbegün kaynayarak kudurur gökte güneş.
Kızmakta, çatlamakta, alevlenmekte güneş…
Küre-i arzın bütün zorunu biz çekerken
Niçin böyle yanar ki bizden yüksekte güneş?
Yoksa onun başı da kara dumanlarda mı?
Yana yana bir yol mu arar boşlukta güneş?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hangi güneş?
İnsanın ve insanlığın kaybettiği mi?
Sanırım 'o...'
Türklüğün düştüğü halden belli...
Tebrikler şiire, şaire ve seçimi yapanlara...
Güne çok yakıştı...
Düşünüyorum o halde şiirimi yazarım tarzında bir eser.Kutlarım.
Kutluyorum kaleminizin gücünü tüm içtenliğimle ve tam puanımla............. Saniye Sarsılmaz
Tebrikler şair güzel satırların için beğeniyle okudum.. Yokluğu da tadacak kör karanlıkta güneş anlamlıydı .
Kozmik kaderin güze bir şiiri olmuş.
Tebriklerim ve saygılarımla.
Bir güneş tarifi çalışman dikkat çekici mesut arkadaşım herhalde daha önce kimse belkide güneşi bu kadar detaylı bir şekilde şiire dökmemiştir saygılar
Enfes.... Tebrikler
Güzel şirinizi ve sizi canu gönülden kutluyorum ..Tebrik ederim..
Kaleminize yüreğinize sağlık
Mesut Özbek
Anlamı,anlatımı etkileyici harika bir çalışma, sizi ve değerli kaleminizi can-ı gönülden kutluyorum,saygılar.
Bu şiir ile ilgili 37 tane yorum bulunmakta