"Güneş battığında çocuklarınızı dışarı çıkmaktan alıkoyunuz.
Çünkü;
Bu, şeytanların yeryüzüne yayıldığı bir vakittir.." buyurmuştu efendimiz...
Ama gelin görünki; karımız kızımız, çoluğumuz çocuğumuz 9'dan önce eve girmez olduk...Bizler, şeytanları geçtik...Onlar akşam üstü çıkıyorlar..Biz, bir tek uyumak ve üzerimizi değiştirmek için evimize girer olduk ..
Önceden sistemin çarkları sadece evin erkeğini esir almıştı...Buna rağmen babalar bile saat sekizden sonra dışarı çıkmazdı..şimdilerce ise ailece esiriz..ve aile olarak sokaklardayız..Herkes çalışıyor..Herkesin cebinde veya hesabında para var...Ama ne iki yakamız bir araya geliyor...Nede alışveriş merkezlerinde, eğlence merkezlerinde,çay bahçelerinde, sinemalarda, cafelerde aradığımız mutluluğu bulduk...
Hepimiz hırslıyız... Hepimiz öfkeliyiz..Hepimiz sinirliyiz..Hepimiz kibirliyiz..Belkide hepimiz musallatlıyız...Ama bilmiyoruz...Kendimizi normal sanıyoruz ...
Normal değiliz abi...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta