Bir sabah kisin ortasinda
Karanlik kapali bir hava
Güneste göz kirpiyor bulutlar arasinda
Sanki selam der gibi dünyaya
Karanlik yerini birakirken aydinliga
Cikiyor gercekler yavas yavas ortaya
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Günes
Bir sabah kisin ortasinda
Karanlik kapali bir hava
Güneste göz kirpiyor bulutlar arasinda
Sanki selam der gibi dünyaya
Karanlik yerini birakirken aydinliga
Cikiyor gercekler yavas yavas ortaya
Canlilik,hareketlilik geliyor hayata
Yüzler basliyor gülmeye insanlarda
Icimizi isitir yasamin temeli
Renklendirir dogayi sonsuz evreni
Kaldirir engelleri,acar kalpleri
Yoksa nasil görürdüm seni,güzelligini
Sensin benim gönlümün günesi
Yakmis atesin acili yüregimi
Buna ragmen isterim bilmeni
Anlatamasamda sana olan sevgimi
Arilar bal yapmis bilki balimsin
Cicekler actimi sende koklamalisin
Yar gelmis gözlerini acarmisin
Dua ederim günes hic batmasin
(Berlin,11.01.2006)
Talat Özgen
talat bey ;
çok haklısınız..dünyamızı ısıtan güneştir ruhumuzu ısıtan ise aşk güneşimizdir...
çalışmanızı beğenerek okudum
kutlarım saygın kaleminizi.tam puan 10...Akçaydan selam ve saygılarımla...ibrahim yılmaz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta