Senden gelen canımı acıtmaz
Senden gelene razıyım ben
Göz yaşalarım hep aksa dinmese
Seni göreyim yine farketmez
Anladın anlarsın ya nesin sen
Hani her gün uyanırdım senden önce
Hiç sevmezdin uyandırmamı sende
Kızardınya sen hep bir öyle bir böyle
Özledin mi beni koydun mu bir yerlere
Ne yapıyordum yapmak istediğim ne
Anladın mı beni anladın mı bu haller niye
Hiçbir şey yok ki onlardan üst
Kral olsan padişah olsan yada şah
Fark etmez sen aynı yerdesin
Onlar aynı mesafededir sana
Kalbin ve dilindir
Aldandım aldandım
Bütün ömrüm boyunca
Aldandım aldandım
Bir elma uğruna
Yanma gibi yandım
Ben nasıl kandım
Kalbim kalbimden
Bir parça koptu
O an gözlerim değil
Gönlüm ağlıyordu
Senin gelmen
Kapattım gözlerimi seni düşünüyorum
Alabildiğince yeşilliğin, olabildiğince maviliğin içinde
Bir tek sen, bir tek sana, bir tek senden geçemiyorum
İşte ondan hırçınlığım, durgunluğum
Sen anlama, varsın sen bilme
Kalbim talan olmuş yamalanmış
Toz duman içinde bir şehir gibi
Enkazlarıyla kala kalmış şimdi
Yine kendi içinde kendisiyle yaşar çaresizliği
Geçer bu fırtına hangisi geçmedi ki
Her şeyimi versem sana
Hayallerim yeter bana
Götür al neyim varsa
Alamazsın ki mazimi hayallerimi
Onlarda yeter bana
Bak şu geçene
Bak şu gözlere
Onun adı ne
Sevdiği var mı
Ne iş yapar ki
Aşık oldum
Aşka dair ne varsa
Ne yaşanmışsa sevdaya ait
Bir daha yaşanmamak üzere
Her şeyi içime gömdüm
Gördüğüm görebileceğim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!