* Günebakan Bitleri Şiiri - Fatma Doğan

GÜNEBAKAN BİTLERİ
Güneş hafifçe sızıyorken hayalhaneme,
Cam perileri saklanıyordu gölgesi beyaz devlerden.
Anam saçlarıma sepiyordu, güne bakan bitlerini.
Emziği kırık yeşil bir sürahiden damlıyordu,
Yaşamın sessiz ama gürül gürül türküsü…

Sobada alev,
Bir ejderhanın kucağında
Üşümüş bitlerimi ısıtıyordu.
Isınansa atlayıp gidiyordu, zihnimin aşk-inaz çitlerinden.
Nuh’un gemisi geçiyordu, zürafalarla, fillerle, yunuslarla
Denizsiz, tek odalı düşlerimden….
Adaçayı, getirmişler mesela Adalardan…
Mis kokulu…
Biz kokulu..
Biraz çocuk, biraz kadın, biraz da adam.
En çokta balık.
En çokta kala-balık.
Yüreğime batmasaydı eyiydi…
Ah sessizlik…
Ah yalnızlık…

Sanırsın dikenli şefkatti,
Parmaklarımda gezinen geçmiş.
Bitler gıdıklıyordu ayaklarımı yün yorganın altında.
Ben gülüyordum.
Hiç gülmediğim kadar… kıkır, kıkır…
Emziği kırık yeşil bir sürahiden damlıyordu,
Yaşamın sessiz ama heybetli uğultusu,
Anamın şırıl şırıl sesi
Haydi uyanın…uyanın…

Anam saçlarıma ekiyordu, güne bakan bitlerini,
Türküsüydü kulağıma taktığım cıngıllı küpe.
Eyiydi ya…’’Bir ayrılık bir ölüm olmayaydı’’…
Eyiydi ya..
Sanki nasırlı şefkatti, yüreğimi okşayan geçmiş.
Anamın parmakları gibi toprak,
Düşünüyorum da tek odalı düşlerimden,
Kimler gelmiş…
Kimler geçmiş…
Biraz çocuk, biraz kadın, biraz adam
En çokta balık
En çokta kalabalık…

Güneş hafifçe sızıyorken, camdan içeri gizlice,
Saçımdaki Bitler gıdıklıyordu zihnimin derisini,
Cam perileri hala orda…
Saklanıyorlar, gölge devlerden…
Bende buradayım ama,
Yaşamın telaşında yorgun.
Çekip gitti gemiler çok odalı düşlerimden
Ne giren var ne çıkan hayalhaneme
Dışarısı bir kalabalık…
Bir kalabalık
Ruhumda istilacı yalnızlık
Damağımda bir yalnızlık türküsü sürünür
Eyiydi ya…
Eyiydi ya…’’Bir ayrılık bir ölüm olmayaydı’’…
Cam perileri de olmasa,
Ah sessizlik…
Ah yalnızlık…
İyi ki ekmiş canım anam saçıma günebakan bitlerini.
FATMA DOĞAN 07.01.2026/TURHAL