Bir şiirsin sen, İlahi kalemle bana yazılan.
Bir rüyasın görmeyi sabırla beklediğim.
Bir duasın, dilimden eksik etmediğim.
Gönlümün topraklarına düşen cemresin, ama üç değil bir tanesin.
Peki ya ben neyim?
Senin topraklarında nâçizane açan bir çiçeğim sense güneş.
Adımı bile senden almışım inan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta