Hayat, yaşayabileceğe dururken daha
Henüz anlamalarla sıra iken, geçti aha
Ansızın olur durumla, beklenir beklenmez
Bakmışsın bir sıra oluşla, güç yetmez de paha
Sevinç eşecekmiş bu bağır
Ne günün koynunda uyuklarım
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Günübirlik çözümlere vurgu yapmaz şiir.Daha göçebedir bu yüzden duygular.
Yüzyıllar öncesinde kurulan büyük kentlerin insana abanışı gibidir aynı yaşamlar içine sıkışıp kalmak.
Mono toplum oluşumuz bir teslimiyeti körü körüne benimsememizden kaynaklanıyor olsa gerek.
Toplumun belleğinden bazı kalıplar yıkılmadıkça bu şiirin giz'inde saklanacak çokça olgu.
İlgiyle okudum şiiri.70 milyonluk o büyük ve tek küme içinde duran muhaliflerin yazgılarını düşündürdü dizeler bana.
Kutluyorum Dost.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta