Hayat, yaşayabileceğe dururken daha
Henüz anlamalarla sıra iken, geçti aha
Ansızın olur durumla, beklenir beklenmez
Bakmışsın bir sıra oluşla, güç yetmez de paha
Sevinç eşecekmiş bu bağır
Ne günün koynunda uyuklarım
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Günübirlik çözümlere vurgu yapmaz şiir.Daha göçebedir bu yüzden duygular.
Yüzyıllar öncesinde kurulan büyük kentlerin insana abanışı gibidir aynı yaşamlar içine sıkışıp kalmak.
Mono toplum oluşumuz bir teslimiyeti körü körüne benimsememizden kaynaklanıyor olsa gerek.
Toplumun belleğinden bazı kalıplar yıkılmadıkça bu şiirin giz'inde saklanacak çokça olgu.
İlgiyle okudum şiiri.70 milyonluk o büyük ve tek küme içinde duran muhaliflerin yazgılarını düşündürdü dizeler bana.
Kutluyorum Dost.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta