18 Temmuz 2005, İstanbul
gündüzü sevmiyorum
ruhumu acıtıyor benim
bu amaçsızlığın bembeyaz boşluğunda
melekerin cayır cayır yaktığı derim
ruhumu eski sandalyeye çıkaran ölüm
ve bir o kadar yangınzede ellerim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla



