Şehrin sokak lambaları
Saklamıyor düşölümlerimi
Açık günyüzünden bıktım ben
Apaydınlıktan körüm
Saklanacak karanlıkları
Arar durmuşum
Kapayayım gözlerimi
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Gerçekten de saklamıyor,
Ne "düş ölümlerimizi", ne de dünde kalan ölümlerimizi...
Oysa saklayabilmeliydi karanlık...
O ki; köşe bucak sarabilen tek şey değil miydi evreni...
Sanırım suç yine "o sokak lambasında"...
O sokak lambasının cılız ışığında bir uzayıp, bir kısalan gölgelerde...
Annem...
Artık bulamaz ki beni...
Çünkü onu arayacak benim, bundan sonraya kalmış olan her nefesimde...
Oy nasıl bir şiirdi bu...
Gündüz vakti düş gördürdü,
Nerelere götürdü böyle...
Yüreğin dert ve keder görmesin Gülce'm...
Nicelerine inşaAllah...
Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta