Senin adın artık ne bir dost, ne de sevgili,
Senin adın: Sırtıma saplanan o soğuk hançer.
Yüzüne baktığımda gördüğüm tek bir iz:
Münafık bir yalanın buzdan, donuk maskesi.
Oysa bu hanede sana sonsuz güvenin kalesi vardı.
Dostluğumuz dediğimiz o ulu çınar,
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta