1958 Yılında Eşme’de dünyaya geldi. Manisa Lisesi 1975 mezunu. 1977 yılında Çanakkale Eğitim Enstitüsü’nü bitirdi. Muş, Aksaray ve Manisa İllerinde görev yaptı. Salihli Merkez Mehmet Akif Ersoy İlköğretim Okulu’nda Okul Müdürü olarak çalıştı. Salihli, Halide Edip Adıvar İlköğretim Okulu’nda görevine devam ederken 2004 yılında emekliye ayrıldı.
Ağlamalar (1978) , Çiçeğim Ayazda Soldu (1982) ,, Çocuğun Dünyası (1991) , (2000) , (2001) , (2002) , (2005) , Şafakları Seninle Seveceğim (1997) , Umutlarım Yığıldı (2000) , Bir Sevmeyi Bilemedik (2002) , Güle Hasret Yaşadım (2005) , Öğrencilerimi Özledim (2005) , İlimiz Manisa (2005) , En Güzel Çocuk Şiirleri (2003) , (2005) , Sevda Şiirleri Güldestesi (2005) yayımlanmış şiir kitaplarıdır. Çocuk Bahçesi isimli şiir kitabı Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yazarlar Dizisi’nde 1987 ve 1992 yıllarında iki baskı yaptı. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından tavsiyesi uygun bulunan Test Kitabı 1993 ve 1995 yıllarında iki baskı yaptı. 1999 - 2005 yılları arasında Sevgi Yolu Şairler Antolojilerini hazırladı. Salihli’de yayımlanmakta olan Sevgi Yolu isimli Kültür ve Sanat Dergisi’ni çıkarmaktadır.
Çocuk Bahçesi isimli şiiri Milli Eğitim Bakanlığı tarafından hazırlanan İlköğretim 7. Sınıf Türkçe kitabında yer aldı. İlesam üyesidir.
İhsan Işık’ın hazırladığı Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi’nde yer aldı. (Cilt: 1 sayfa: 257)
Çeşitli Gazete, dergi ve antolojilerde şiir ve makaleleri yayımlanan Gündüz Aydın evli, Ayperi, Yavuz ve Hilâl isimlerinde üç çocuğu ve Bertuğ İrşad isminde bir torunu vardır..
2007 şiir antolojisi için [email protected] adresinden bilgi isteyiniz
Eserleri
1. Ağlamalar (1978) Şiir Mevcudu kalmadı
2. Çiçeğim Ayazda Soldu (1982) Şiir Mevcudu kalmadı
3. Çocuk Bahçesi (MEB) (1987) Şiir
4. Çocuğun Dünyası (1991) Şiir
5. Şafakları Seninle Seveceğim (1993) Şiir Mevcudu kalmadı
6. Test Kitabı (1993) Mevcudu kalmadı
7. Umutlarım Yığıldı (2000) Şiir Mevcudu kalmadı
8. Bir Sevmeyi Bilemedik (2002) Şiir Mevcudu kalmadı
9. En Güzel Çocuk Şiirleri (2003) Şiir
10. Güle Hasret Yaşadım (2005) Şiir
11.Öğrencilerimi Özledim (2005) Şiir
12. Güldeste (2005) Şiir
13. İlimiz Manisa (2005) Araştırma
14. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-1999 Mevcudu kalmadı
15. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2000 Mevcudu kalmadı
16. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2001 Mevcudu kalmadı
17. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2002 Mevcudu kalmadı
18. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2003 Mevcudu kalmadı
19. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2004 Mevcudu kalmadı
20. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2005
21. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2006
22. Sevgi Yolu Şairler Antolojisi-2007
23. Güldeste / 2008
24. Güldeste / 2009
25. Kardelen (Şiir)
Yayıma Hazır Eserleri
1. Kınalı Keklik Kuurtuluş Savaşı Hikayesi
2. Çocuklara Eğitici Hikayeler
3. Resimlerle Atatürk Şiirleri
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!