Bulutlar dizilirken gökyüzünün imine
Çiğ tohumlar ekilir saf toprağın rahmine
Bereketiyle büyür, şehrin süsünden uzak
Betonlaşan dünyanın gürültüsünden uzak
Sırayla nöbet tutar sabrın kapı eşiği
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta