Gündoğumu Şiiri - Fatih Mehmet Yiğit 2

GÜNDOĞUMU
(BEKLENEN SABAH)

Ay ışığı düşer karanlıktan,
Şehir üşür yalnızlıktan,
Dağlar uzak, kavuşmalar yasak
Gökyüzü mavi bir düş gibi

Deniz, hüznün tuzlu gözyaşı,
Dalgalar vurur kayalıklara
Taş yumuşar, kaya çatlar,
Zaman, sevdaya yenilir bir gün.

Özlem, buğday tanesi gibi,
Toprağa düşer,
Karanlıkta filizlenir usul usul,
Güneşi bulana kadar.

Kavuşmak, en güzel şafak,
Geceyi yırtan ilk ışık,
Bütün vedaları yakıp,
Yeni bir gün doğuran.

Ve biz, bu yolun yolcuları,
Yıldızlardan yol bulan,
Ay ışığında ısınan,
Rüzgâra sözümüzü veren.

Yürüyoruz,
Dağları aşarak,
Denizleri aşarak,
Zamanı aşarak...

Çünkü biliriz:
En karanlık gece bile,
Biter bir sabah olur,
Ve o sabah,
Bizim olacak.

Fatih Mehmet Yiğit