Gündizme Şiiri - Attila Kızılhanoğuz

Bence, başkaları kendine sövmez uyanınca
Ancak göz açınca ben öz varlığımı taşladım
Yan komşumuzun soğanlı kavurması yanınca
Yanık bir kokuyla böyle güzel güne başladım

Dün geceler severse de gece gidip içmişi
Bütün batan olaylardan sonra güneştir doğan
Mutluca baktım dışarı düşünmeden geçmişi
Ancak güneş bile kusar yansa yağda bir soğan

Giydim üstümü dışarı çıkmak için telesip
İçimdeki sesin gündizmeye bakası geldi
Duymamış gibi çıktım bu konuşmaları kesip
Bence, bu gün bir ad edinmeden daha güzeldi

Dedim daha güzrl olur dönüp gidersem eve
Ancak soğanlı kavurma kokusundan bezmişim
Gelip gidenler gibi de gidesim yok göreve
Bugün bile gidip içmekten başka yoktur işim

Bugün işe koşanlarla dopdoluydu burası
Çiçeklerse, gelip gidenlerden daha çeşitli
Özdeş sayılmazken tümü, birebirdi yarısı
Tüm kişiler eşit de, bunlar biraz çok eşitti

Gece dönünce ben, baktım sonunda gündizmeye
Haykırmak istedim de, kendimi sıkıca tuttum
Geçti bu gün artık, gerek yok adını çizmeye
O gün, gidip gelmeyenin ad gününü unuttum

Güzelce gezmeye çalış, çöküp yerinde durma
Birdenbire günü bozmasın soğanlı kavurma