Güncemin; unutulmayan girift bölümü,
Aklıma düştü çözülmeyen kör düğümü.
Görünmez akşamlar yavaş yavaş çöküyor,
Güneş huzmesini ufuklara gömüyor.
Karanlık fikirler firketeyle asılı,
Yakarışlar, özlem kitabında basılı.
Diş sancısında diri kalan hücrelerim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




candan tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta