Evin avlusunda
sakin bir söğüt
gölgesini
toprağa sermişti.
Yaşlı adam
tahta bir sandalyede,
karşısında
uzaktan
sanki sessizce duran
bir taş gibi
dikilmiş bir dağ vardı.
Bakışı
yamaçtaki bahçeler arasında
dolaşıp duruyordu;
dallar
akşam esintisinde
yavaşça birbirine karışıyordu.
Sigarası
parmaklarının arasından
toprağa düşmüştür.
O
yalnızdı,
tıpkı dağ gibi
sağlam,
sessiz,
kendi içine durmuştur.
Kayıt Tarihi : 19.2.2026 20:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!