Belki sabahın serinliği vurmuş bir küçük parkta
gölgesi hayli deli bir söğüttüm de ben
kaçıp duruyordum tarazlanmış sesinden
yatağını ezberden bildiğim suların
(kesin olan bir şey vardı: hiçbir anafor
modigliani kadar kendine susayıp
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sanat arayan arkadaşlara göre bunlarda sanat var. Ben anlama önem veriyorum. Anlamları da güzel. Ama isterim ki bizim hitap etmek istediğimiz
alt tabaka kolay kavrasın. Böyle olunca okuma oranı düşük olan bir toplumda şiire olan ilgi de azalıyor. Sevgiler. Mehmet Halil.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta