Belki sabahın serinliği vurmuş bir küçük parkta
gölgesi hayli deli bir söğüttüm de ben
kaçıp duruyordum tarazlanmış sesinden
yatağını ezberden bildiğim suların
(kesin olan bir şey vardı: hiçbir anafor
modigliani kadar kendine susayıp
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
