Ufuk çizgisinde kaybolup giderken güneşin çehresi,
Günbatımı yapışır gözbebeklerine.
Geride göğe dağılan kızıl bir çarşaf serilir.
Sonrasında simsiyah bir gece hükmeder tüm gökkubeye.
Giden günbatımı ile bir gün daha düşer ömürden
ve alıp gider yaşanılmamış bir günü daha.
Sonbahara tutulmuş bir ağaç gibi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta