Hüzünle kapadığım gözlerimi umutla açtım
Gülümsedim azıcıkta olsa, kederlerden kaçtım
Sensizliğinde kanayan gönlüme mutluluk aradım
Sabahlarıma parlayan güneş; günaydın
Yine kulakların çınlayacak akşama dek
Sabrı sükunet saymaktan vazgeçeceğim
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta