aydınlanmıştı her yer
görüyorduk, umutluyduk...
ama doyamadı şu insan işte
sığamadı bir türlü şu koca mavi gezegene...
insan ki en mükemmeli canlıların
görüyor, duyuyor, kokluyor, hissediyor,
yürüyor, koşuyor, yüzüyor, tırmanıyor.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta