aydınlanmıştı her yer
görüyorduk, umutluyduk...
ama doyamadı şu insan işte
sığamadı bir türlü şu koca mavi gezegene...
insan ki en mükemmeli canlıların
görüyor, duyuyor, kokluyor, hissediyor,
yürüyor, koşuyor, yüzüyor, tırmanıyor.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta