Bir sabah yine aniden uyansam kollarında
kimseler çıkmamışken henüz sokağa
dursam öylece ,sadece seyrederek gün doğumunu omuzlarında.
Pencerede ılık bir rüzgar
ve sıcak bir huzur olsa odada.
Günaydın desem gene açtığın da gözlerini
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta