Günaydın hayat, yeniden günaydın...
Günaydın, gecenin yorgun karanlığında karanlık sabaha uyanan gözlerim...
Günaydın bedenim, ruhum, hayallerim size de günaydın..
Günaydın bitkin bedenimi saran kasvetli ruhuma can vermek için çırpınan kalbim...
Günaydın, pis kokan çöplüğe nasibi için didinmiş kediler, köpekler...
Gecenin soğuğundan, yırtık küflenmiş bir bez parçasıyla korunmaya çalışan sokak insanları, aslında insan olmanın tamamen insan olmak olmadığını bize bedenleriyle resmeden hayatın gerçek olanları...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta