Günaydın hayat, yeniden günaydın...
Günaydın, gecenin yorgun karanlığında karanlık sabaha uyanan gözlerim...
Günaydın bedenim, ruhum, hayallerim size de günaydın..
Günaydın bitkin bedenimi saran kasvetli ruhuma can vermek için çırpınan kalbim...
Günaydın, pis kokan çöplüğe nasibi için didinmiş kediler, köpekler...
Gecenin soğuğundan, yırtık küflenmiş bir bez parçasıyla korunmaya çalışan sokak insanları, aslında insan olmanın tamamen insan olmak olmadığını bize bedenleriyle resmeden hayatın gerçek olanları...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta