Bir sabah uyandığında bakarsın boş yastığa
Sıcaklığından uzak yatağın dondurur duygularını hatıralar
Sanki uyanmamış gibi kapatırsın gözlerini
Dilersin gördükleri kötü bir rüya
Bir sabah uyandığın da elini uzatırsın boşluğa
Arar geçmişini sıcaklığı artık o eski bir hikaye
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta