İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
senin de babacım...yürğine hüzünler hiç uğramasın :)
işte en zoru bu sanırım...hiç birşey yoktur aslında ama insan bazen boğulacak gibi olur...nedensiz çöken hüzünler yüzünden...karmaşık duygularla yazılmış güzel bir anlatım...beğeniyle okudum...hüzünler sizden çok uzak olur umarım...yüreğinize ve emeğinize sağlık...kutlarım kadir baba...ant+10
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta