Kalbim,
paslı bir jilet gibi sözcüklerimi keserek, günaydın dedi! bu sabah da.
Ve nedense,
her sabah bir parçam eksikmiş gibi uyanıyorum hayata.
Dilimden çıkan bu mutlu günaydınlara da aldırmayın.
Onlar annemin, ben çocukken hazırladığı neşeli kahvaltılarından kalma...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta