Bacası dumansız vapurların beyaz köpüklerinde yüzüyoruz
Güneşin hüzün ısıttığı İstanbul pencerelerinden yansırken
Gülümsemeyi borç bildiğimiz bahar dallarına dokunup
Kucaklıyoruz uzakları yakın söyleten şarkıyı henüz
Adı konmamış
Gezgin ruhuyla ışıklı izini sürüyen bir salyangoz geçiyor
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




umut diyorum kimi zaman,acaba geleneksel öğretilerde olduğu gibi içimizde duran bir evrensel yumurtanın , evren yumurtasının adı mıdır?
kim bilir..
Umut masallardan süzüldükçe olgunluğuna
Büyüyorum dersin hatta utanmadan yaşlandım
Kan(a) malarla yaşlanırsın da
Bir sabah uyandığında burnuna çarpan baharla
Yaşların silinir bir dalından süzülen soruyla
Nerdesin?
Günaydın
Umut
Sensin …
eyyy be can...
nasil final bu.. her kis sonrasi öyle karincalar derinlerde böyle baslar kipirdanmaya ya ... ahh iste böle olur genclikte de ... inan gencligim geldi aklima...
Gün batımı vurunca ufka güneş
O kızıla dayar mavi dudaklarını
diyesim geldi...
sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta