Bacası dumansız vapurların beyaz köpüklerinde yüzüyoruz
Güneşin hüzün ısıttığı İstanbul pencerelerinden yansırken
Gülümsemeyi borç bildiğimiz bahar dallarına dokunup
Kucaklıyoruz uzakları yakın söyleten şarkıyı henüz
Adı konmamış
Gezgin ruhuyla ışıklı izini sürüyen bir salyangoz geçiyor
Kaderde senden ayrı düşmek de varmış
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden
Devamını Oku
Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..
Seni tanımadan
Hele seni böyle deli divane sevmeden
Yalnızlık güzeldir diyordum
Al başını, kaç bu şehirden




umut diyorum kimi zaman,acaba geleneksel öğretilerde olduğu gibi içimizde duran bir evrensel yumurtanın , evren yumurtasının adı mıdır?
kim bilir..
Umut masallardan süzüldükçe olgunluğuna
Büyüyorum dersin hatta utanmadan yaşlandım
Kan(a) malarla yaşlanırsın da
Bir sabah uyandığında burnuna çarpan baharla
Yaşların silinir bir dalından süzülen soruyla
Nerdesin?
Günaydın
Umut
Sensin …
eyyy be can...
nasil final bu.. her kis sonrasi öyle karincalar derinlerde böyle baslar kipirdanmaya ya ... ahh iste böle olur genclikte de ... inan gencligim geldi aklima...
Gün batımı vurunca ufka güneş
O kızıla dayar mavi dudaklarını
diyesim geldi...
sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta