İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
umut diyorum kimi zaman,acaba geleneksel öğretilerde olduğu gibi içimizde duran bir evrensel yumurtanın , evren yumurtasının adı mıdır?
kim bilir..
Umut masallardan süzüldükçe olgunluğuna
Büyüyorum dersin hatta utanmadan yaşlandım
Kan(a) malarla yaşlanırsın da
Bir sabah uyandığında burnuna çarpan baharla
Yaşların silinir bir dalından süzülen soruyla
Nerdesin?
Günaydın
Umut
Sensin …
eyyy be can...
nasil final bu.. her kis sonrasi öyle karincalar derinlerde böyle baslar kipirdanmaya ya ... ahh iste böle olur genclikte de ... inan gencligim geldi aklima...
Gün batımı vurunca ufka güneş
O kızıla dayar mavi dudaklarını
diyesim geldi...
sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta