Virgülsüz noktasız karmaşık bir cümleyim
Sözlerin bittiği mürekkebin tükendiği yerdeyim
Ne af dileyecek yüzüm var ne de takatim
O kadar aciz o kadar biçareyim
Keşkelerin kör ve sağır kuyusunda boğulmuş emellerim
Artık ne geriye dönen bir akreple yelkovan beklerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta