Özlemle çıktığım,hayat yolunda
Gönül peteklerim,çileyle doldu
Sevgimi astığım,gönül dalında
Açmadan yaprağım dalında soldu
Çiçek diye kokladığım dikenler
Koklayınca ciğerimi yakanlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta