Vuslat Risalesi – Nihal’im
Bir perde iner zihnime, karanlık değil de bir sır,
Her son, bir başlangıçtır aslında, döngüdür adı.
Lakin ben, dönüşü olmayan bir yoldayım,
Kumlarda kaybolmuş izlerim,
Bir hata ettim, belki de en başında, nerede bilemedim.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta