Sen, kirli karlar ülkesinin tutsak kızı
Ben, kara akvaryumun kürek mahkumu.
Ne dalgalar erişir, kıraç dağlarına
Ne kar suyun ulaşır gri kulaçlarıma..
Sen, beyaz ikliminde siyaha soluklanırken
Ben, türkü söylerim avaz avaz
Duymamak için çığlıklarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok ve güzel kelimeleri bu şiire az gelirdi... seni inandırmaya ne kadar yeter bilmiyorum fakat söylmeliyim ki çok duygulandım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta