dağ doruklarından/
mahremine doğru akıyor;
kızıl fistanıyla güneş
etek uçlarına yapışmış
aydınlığını alarak.
çırılçıplak teniyle
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Yüreğine ve kalemine sağlık...
İnsanlığın doğuşu ile batışını buldum bu mısralarda... İnsanda çıplak gelip çıplak gider... Bu değişmez bir döngü olup, dünyaya Hz. Adem'den gelen her canlı çıplak gelmiştir. Malum olduğu üzre de, bir kaç metre bez ile gitmekte.. Bazılarına o bile nasip olmuyor ya...
Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta