Bir uykulu sabaha şükretmekle başlar herşey
Gözlerimi açtığında teninin rengine bürünür gözlerim
Dudak kenarımda kalan rujunla bıyık altı gülmelerim
Saçını okşayan parmak izlerimin yılları göz önüne serişi
Çok yeni bir sevda değil anlayacağın bu eksik eskilerden
Ne çamlıca’yı ne de çamlıcanın orta bir yerini bilmem ama
Tenine uzanmak gibi bir his olsa gerek bir gece yarısı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta