Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
söylediklerinizin hepsi doğru bu devirde nankörler ve iki yüzlüler her zaman üstün tutuluyor,doğru insan her zaman dışlanıyor,tebrikler çok güzel ifade etmişsiniz, sağolun efendim yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta