Acabaların beynimizi kemirmesine izin vermek
Başını yastığa koyup uykunun gelmesini beklemek
Senle senden öteleri o anlarda düşünüp düşlemek
Bilir misin yürek atımım ne zor sensiz sabaha ermek
Bitip tükenirken ağır kurşun grisi gece
Yokluk hamuru girerken şekilden şekle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta