Gün ışığı özleme çalıyordu
Sevda kan kusuyordu
Adınla beraber iç çeken ciğerlerimden.
Bin bir türlü beladan kurtulmuştu ama vuslat yatalak etmişti kalbimi,
Prangalar eskitildi zamanların tan yerinde
Emri vakiydi gözlerin kalbimin atışına
Gün ışığı özleme çalıyordu.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta