Nefsinin batımı bu bulutlar arasına girmekte olan ışık....
eskiden olduğu gibi,
sahilde oturup,
yan yana seyredebileceğimiz cinsten değil....
sandalyeleri topladım kıvrılabilen kumların üzerinden,
şemsiyeyi de bıraktım kalbime çakılı mızrak gibi....
hiç başlayamadın düşünürsen,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta