gün-düşüm Şiiri - Yorumlar

El ayalarımı göğe açıp iki elimi birleştirdim. Dirseklerimi dizlerime dayadım. Avcumun içine aldım kafamı. Beynim o ana kadar hala kafa tasındaydı. Dizlerimde derin bir ağrı hissettim. Taşıyamamıştım beynimin yüzünü.
Zamanla yarışırcasına akan ırmak, önce gözlerimi kattı tatlı sularına. Çoğaldı Çoğaldıkça çoştu. Sığmaz oldu yatağına taşıverdi. Ardında bedenimi de kattı sularına bir bütün olduk. Zaman, ırmak ve ben. Aktık.
Akan suya uzanan dallarıyla, gövdesinde tutuyordu, söğüt ağacı o anın önces, ini ve sonrasını. Hem çok huzursuz hemde çok heyecanlıydı. Vaktin ikindi olmasını bekledi. Dudak şeklindeki ince uzun yaprakları kıpırdadı. Umarsızca öptü akan suyun yüzünü.

yüreğinin mi öğretisi
dizlerinin bu titrekliği
ya avcunda sakladığın