Gün rüyaların bittiği yerde doğuyor işte
Ay bile gidiyor kirlenmemek için o bembeyaz masum güzellik o bile gidiyor
Güneş bu nemli coğrafyayı tekrar yakmaya başlıyor
Bir şiir başlıyor burada ya da bir düş ölüyor
O rüyalarımdaki güzel yüz o da buraya gömülüyor
Gecenin karanlığına saklanan hüzünlerimi sabahın ilk ışıkları bir bir buluyor
Yalnızlığa dayanamayan hayal kırıklıklarımın arasına bir yenisi daha ekleniyor
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta