Gün rüyaların bittiği yerde doğuyor işte
Ay bile gidiyor kirlenmemek için o bembeyaz masum güzellik o bile gidiyor
Güneş bu nemli coğrafyayı tekrar yakmaya başlıyor
Bir şiir başlıyor burada ya da bir düş ölüyor
O rüyalarımdaki güzel yüz o da buraya gömülüyor
Gecenin karanlığına saklanan hüzünlerimi sabahın ilk ışıkları bir bir buluyor
Yalnızlığa dayanamayan hayal kırıklıklarımın arasına bir yenisi daha ekleniyor
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta