Gün dağlara doğru yaslanırken
Akşam yorgun düşer karanlıklar üstüne çöker
Bulutlar kızıla gökyüzü küle dönerken
Yalnızlık kollarını açar, ruhumu,bedenimi örter
Kimsesizliğin hüznü ilmik ilmik boynuma geçerken
Bu akşamlar kimsesizleri yüreğinden avlar
Acımasız avcıdır zaman, kanatlarımı kırar
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta