Gün dağlara doğru yaslanırken
Akşam yorgun düşer karanlıklar üstüne çöker
Bulutlar kızıla gökyüzü küle dönerken
Yalnızlık kollarını açar, ruhumu,bedenimi örter
Kimsesizliğin hüznü ilmik ilmik boynuma geçerken
Bu akşamlar kimsesizleri yüreğinden avlar
Acımasız avcıdır zaman, kanatlarımı kırar
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta