Gün doğumunda güneş ne ise sevda tomurcuklarında
Sıralıyor şimdi zaman tünelinde sanrılar birer birer
Yaşıyorum ben yine aşkın sefalet ve delaletliğini
Hemhal olmuş cümlelerde boğuluyorum her zaman..
Yaşamın çelişkisi dalgalar boyu çoğalırken yüzümde
Sevgi ve aşk çemberinde kırılıyor sanki dengeler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta