Eyy gölgeleri kendilerinden büyük ahmaklar;
Masallarla uyutuluyor,
Dualarla avutuluyor
Yalanlarla kandırılıyorsa,
Ve üç beş kilo kömür için oy veriyorsa insanlar;
Oranız buranız kalkmasın sakın,
Kendinizi bir şey sanmayın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta