Gün bu gündür Şiiri - Dağlar Özügüç

Her zamanki bahtsızlığım
Masadaki içi kararmış
Boş bir fincan gibi
Bir atımlık fala bel bağlar
Şehrin lambaları sönünce
Senin ateşin içimde yanar
Avuçlarına dökülen o bahar kokusu
Karlı dağların yüreğine kadar ulaşır
Gözlerin sanki dipsiz bir kuyu
Gün bu günken
Gönül tasını arzuyla doldur
Hasret bize en uzun yoldur
Dinmedi yüreğimdeki bu sızı
Gel etme
Söndürme içimdeki en son yıldızı
Seviyorum demek o kadar kolay ki
Zor olan özlemin yükünü taşıyabilmek
Senin yüzünü unutmaktan korkmaktır
Kelimelerin bittiği yerde hayaller başladı
Harfler yan yana gelince manadan utandı