Gün Bitti Şevk Kalmadı Şiiri - Fevzi Şah ...

Gönlümde bir fırtına, dinmez artık sesleri,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar
Söndü ümit lambası, artık son nefesleri.
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Dönüp baksam geriye, her köşe bir hatıra,
Sığmıyor dertler artık, ne söze ne satıra.
Vefa ummak beyhude, gönül düştü bir nâra,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Kırıldı kanatlarım, uçmak artık imkânsız,
Hayat bir nehir gibi, akıp gider zamansız.
Bırakın beni artık, kalayım tek amaçsız,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Liman sessiz gemi boş, veda vakti yaklaştı,
Gözümdeki bulutlar, kirpiklerinden taştı.
Gidilecek bu yolun, sonu meçhule çıktı,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Ne bir dostun selamı, ne bir teselli kaldı,
Güneş veda ederken, gölgeler beni çaldı,
Ruhumun limanını, kara bulutlar sardı,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar